Zondag 27 – 1 – 2019

Vandaag een regenachtige en stormachtige dag dus geen weer om een hond uit te jagen. ’s Middags komt het slechte weer toch maar even kijken hoe ze dat doen. Het past inderdaad net en als ze de volgende sluis in moeten loopt er iemand mee met het touw in de hand. Nadat hij de 6 sluizen is gepasseerd lopen de spits die vanmorgen in de opvaart was weer terug met dagjesmensen en gaat weer in de afvaart. Daar hij 30 meter lang is, de maximale afmeting van de sluizen hier in Foncerannes, gaan we ondanks we terug en gaan bij de toerist info nog even een filmpje van een kwartier bekijken over het ontstaan van het kanaal.

Spits afvarig in Foncerannes

Maandag 28 – 1 – 2019

De dag begint weer met regen maar na de middag komt er een waterig zonnetje te voorschijn. Om een uur of 11 gaat de duwcombinatie, 2 jachten die gisteren voor de sluis zijn gekomen, beginnen en varen de sluis in. Nieuwsgierig als we zijn gaan we kijken en kunnen ook helpen met de touwen. Ze zijn samen ook krap 30 meter en het grote jacht wordt geduwd door het kleine. Ze zijn maar met z’n tweeën en de een staat voorop en de andere bij de bediening achterop maar ze spreken gelukkig wel Engels. Ze zijn wel blij met onze hulp want de paaltjes staan niet zodanig dat je er makkelijk een touw op krijgt. We hebben gisteren gezien hoe die spits dat deed dus doen wij het op dezelfde manier. Normaal mag het publiek niet op de sluis komen maar we krijgen geen commentaar van de sluiswachter. Als ze de onderste sluis uit zijn moeten ze een haakse bocht maken en daar ze geen boegschroef hebben pak ik daar ook maar een touw aan zodat ze hem rond kunnen stoppen. ’s Middags besluiten we om toch maar een stukje te gaan varen en om half 3 vertrekken we naar het 6 km verderop gelegen Colombiers. Hier ligt het helemaal vol maar door de brug is er nog een plaatsje voor ons. Er staan hier wel geen palen aan de wal maar dat is voor ons geen bezwaar. Het weer is aardig opgeknapt dus maken we maar gelijk een wandeling door het plaatsje en vinden ook nog een bakker voor morgenvroeg. Vandaag 6 km gevaren
Twee jachten als koppelverband past ook maar net
Ligplaats Colombiers

Dinsdag 29 – 1 – 2019

De dag begint zonnig maar daar ze na de middag regen op geven gaan we voor ons doen vroeg op pad. Om goed 10muur gaan we van boord en lopen langs het kanaal naar de tunnel van Malpas en aansluitend naar het Oppidum d’Enserune. Dat is op een heuvel gelegen en daar zijn ooit Romeinse opgravingen gedaan en die zijn dan te bezichtigen. Bovendien heb je van daar een magnifiek uitzicht over de omgeving en over het ancien étang de Montadie. Vroeger was dat een meer van zo’n 2,5 km doorsnede en een diepte van 25 meter. Als je er nu naar kijkt lijkt het op een hele grote vlaai met de landerijen in punten verdeeld naar het midden. Als we boven aankomen aan komen is het 12 uur en gaat de boel dicht want het is middag pauze van 12,30 tot 2 uur. Wel een vreemd geheel want je hebt sowieso een paar uur nodig eer je alles gezien hebt en er is ook nog een museum bij. Dus eigenlijk moet je er toch zeker om 10 uur ’s morgens zijn wil je er wat aan hebben. Of om 2 uur beginnen maar voor ons was dat geen optie om 2 uur op een bankje te gaan zitten wachten mede ook dat ze vanaf 3 uur regen hadden voorspeld dus op ons gemak maar weer terug gelopen. We lopen over hel pad door de tunnel en als we erdoor zijn zien we aan die kant een bordje dat het verboden is door de tunnel te lopen. Die tunnel is wel heel bijzonder want het kanaal gaat er natuurlijk doorheen maar onder het kanaal gaat er de spoorlijn onderdoor en daaronder ligt het afwaterings kanaal van het ancien etang de Montadie en boven over de tunnel loopt natuurlijk nog een weg. Dus al met al een uniek bouwwerk. Morgen varen we door de tunnel dus vandaag te voet gedaan. Als we om half 2 terug zijn gaat Thea nog even op de fiets naar de Aldi maar ook dit blijkt tevergeefse moeite want die is deze week gesloten vanwege een verbouwing. Een half uurtje later begint het inderdaad te regenen en word het ook niet meer droog.
De hond past wel in het huisje wij niet echt
Meer van Montadie
Wij lopen door de tunnel van MalopasMaar dat was dus niet de bedoeling

Woensdag 30 – 1 – 2019

Als we opstaan staat de zon al volop te schijnen en onze ligplaats is zodanig dat we er gelijk van kunnen genieten. Als er brood gehaald is en de verdere ochtend rituelen zijn achter de rug gaan we ons klaarmaken om te vertrekken. We willen naar Poilhes als daar plaats is en dat is weer 6 km van hiervandaan. Dus als we een uurtje gevaren hebben maken we daar vast want het is een mooi plekej voor ons omdat we ook nog in de volle zon liggen en dat is weer goed voor de zonnepanelen. We lopen ook nog even een rondje langs de jachthaven en door het dorpje maar dat stelt allemaal niet veel voor. Het is een dorpje van niks en als het regent zetten we het binnen. Maar het heeft wel ,naar het aanziet , een paar goede restaurants , die buiten het seizoen natuurlijk gesloten zijn. De enige winkel in het dorp is een kleine Epicerie die ’s morgens ook brood verkoopt. Maar ja, we liggen voor niks dus niet zeuren. Vandaag 6 km gevaren.

En nu varen we door de tunnelPoihes

Donderdag 31 – 1 – 2019

Alweer de laatste dag van de eerste maand. Wat gaat de tijd toch snel. Er wordt brood gehaald en deze keer is het stokbrood dat is het enige wat ze hebben hoewel ze hebben twee verschillende lengtes dus er is variatie. Even later komt er een man langs lopen die een foto van het achterschip maakt maar daarna gewoon doorloopt. Een half uurtje later is hij er weer en nu klopt hij op het raam. Wij benieuwd wat hij wil maar het schijnt de havenmeester te zijn die af en toe komt kijken of er nieuwe bootjes bij gekomen zijn en ons had hij nog niet gezien. Hij wilde weten wat onze plannen waren maar toen we hem vertelden dat we na de koffie weer verder wilden was het goed. Het blijkt dat je daar havengeld verschuldigd bent ondanks dat er geen stroomkasten staan en geen wateraansluiting. Op een plaats staat er een kast en daar kan je voor 2 € een half uur aan de stroom liggen of 150 liter water tanken. Als we om 12 uur vertrekken zijn we een uur later in Capestang en vinden daar met moeite een vrije plaats vlak voor de laagste brug van het kanaal de Midi. We willen hier wat langer blijven liggen maar moeten dan eerst met de havenmeester overleggen wat de mogelijkheden zijn. Bij de toerist office krijgen we te horen dat de havenmeester morgen om 9 uur aanwezig zal zijn dus zullen we morgen besluiten wat we gaan doen. Omdat het nog redelijk weer is gaan we maar gelijk een kennismaking rondje lopen en is Lola ook weer in haar element. Zo’n 4 jaar geleden hebben we hier ook een week gelegen maar toen lag er een kennis van ons hier maar die is ondertussen terug naar Holland na jarenlang hier te hebben rondgezworven.
Vandaag 6 km gevaren.
Capestang

De kerk die boven alles uitsteekt
MuurschilderingMet details

Vrijdag 1 – 2 – 2019

Als we in het havenkantoor zijn blijkt de man die gisteren bij ons voor de deur stond hier aanwezig te zijn. Hij is niet de originele havenmeester maar neemt de honneurs waar. Hij loopt eerst mee naar boord om te zien of we de doorvaart van de brug niet belemmeren maar het kan er net mee door mede doordat er ook praktisch geen vaart is in deze tijd van het jaar. We komen tot een deal dus besluiten we hier een week te blijven. Vandaag aankomsten vrijdag 8 februari weer vertrekken. Bij het havengeld is 100 KW stroom en 500 liter water inbegrepen. Hij heeft gerekend dat we 14,99 m zijn en zodoende komen we met 100€ weg want vanaf 15 meter betaal je nog eens 25 € meer. Het weer is niet om over naar huis te schrijven want er is weinig zon en af en toe vallen er wat druppels uit de lucht dus nu kunnen we met de walstroom de accu’s eens flink doorladen. Er is hier een Lidl en een Intermarche in het dorp dus gaat Thea er op uit met de fiets om het een en ander te scoren.

Zaterdag 2 – 2 – 2019

Vandaag weer zo’n dag dat je liever niet buiten komt dus wordt het een rustige dag. Het is dat de hond een paar keer per dag naar buiten moet anders kwam je helemaal niet buiten.

Zondag 3 – 2 – 2019

De dag begint zonnig maar er staat een berg wind. We liggen redelijk beschut maar toen we om 11 uur naar de markt liepen woeien we bijna van de weg weg. Ook kregen we vandaag het droeve bericht dat een goede vriend van ons heden morgen is overleden. Vorig jaar 27 november is hij nog bij ons aan boord geweest in Avignon en toen zijn ze de dag erna naar Nederland gereden voor de uitslag van het onderzoek dat hij een week eerder had gehad. Dat voorspelde niet veel goeds maar dat alles zo snel gaat verwacht je al helemaal niet. Tja, dan voel je je opeens heel nietig en ben je met stomheid geslagen. Het is alsof je een broer verloren hebt zo komt het in ieder geval bij mij over. We lopen samen nog een rondje met Lola en ieder is zo met z’n eigen gedachte bij deze droevige gebeurtenis dat de rest van de dag min of meer in stilte wordt doorgebracht.

Maandag 4 – 2 – 2019

Vandaag gaan we bekijken hoe we met deze situatie om moeten gaan. We besluiten om vanaf nu voorlopig te stoppen met het maken van verslagen voor onbepaalde tijd. Er is niets aangenaams te melden en zodra we de zaak weer een beetje op een rijtje hebben horen jullie weer van ons.